Als je het grotere geheel ziet, kom je verder

Interview met …

Familie de Groot 3 juni 2019

In de gezellige huiskamer van Edwin en Regina de Groot hangen veel foto’s en schilderijen. Van de kinderen, de boerderij, maar ook van koeien en Regina’s vader. “Mijn vader was mijn held”, vertelt Regina trots. Hij had een klein gemengd bedrijf in Hoofddorp: koeien, akkerbouw en een caravanstalling. “Van hem heb ik geleerd om eerlijk en betrouwbaar te zijn, zaken goed te overdenken, het kaas niet van m’n brood te laten eten en dat je met weinig middelen ver kunt komen.”

Als je het grotere geheel ziet, kom je verder

In de gezellige huiskamer van Edwin en Regina de Groot hangen veel foto’s en schilderijen. Van de kinderen, de boerderij, maar ook van koeien en Regina’s vader. “Mijn vader was mijn held”, vertelt Regina trots. Hij had een klein gemengd bedrijf in Hoofddorp: koeien, akkerbouw en een caravanstalling. “Van hem heb ik geleerd om eerlijk en betrouwbaar te zijn, zaken goed te overdenken, het kaas niet van m’n brood te laten eten en dat je met weinig middelen ver kunt komen.”

Ze leerde Edwin kennen op een schuurfeest en zijn in 1996 getrouwd. Destijds woonden ze op een flat in Nieuw-Vennep. Daar zijn zoon Johan en Chris geboren. Vlak daarna zijn ze naar Zeewolde verhuist. “Door de uitbreiding van de infrastructuur van de Haarlemmermeer konden we ons bedrijf in Flevoland voortzetten. Edwin keek naar de aanwezige schuren, ik naar of het leuk was voor de kinderen. Ik vond het wel een avontuur.” Toen ze er net woonden, is zoon Teun geboren.

“We hadden een standaard bouwplan: aardappelen, uien, suikerbieten en tarwe. Dat deed het goed en was vertrouwd. Vroeger was het genoeg om alleen gewassen te verbouwen. Door jaren van slechte prijzen, zijn we dynamischer en creatiever geworden. We hebben bijvoorbeeld een windmolen op het land gezet en zijn overgegaan naar biologische landbouw. De windmolen kan ons door slechte periodes heentrekken.”

De plannen voor Windpark Zeewolde waren voor Edwin en Regina interessant. “We wisten niet zeker of het plan doorging, dan is investeren best een risico, maar we bleven meedoen. Nu wordt het steeds duidelijker en onzekerheden vallen weg”, zegt Regina.

“Ik ben trots op alle boeren in Flevoland. Er is niemand eigenzinniger dan een boer, maar toch gaan we allemaal dezelfde kant op”, zegt Regina lachend. “Je moet wel het grotere geheel blijven zien en denken in het belang van het project, want anders kom je niet verder. “En als ik vanaf de Stichtse brug de molens zie, dan denk ik: ‘ik ben weer thuis’.”